«سید دری باز شده است برای شهادت، هشت سال دنبالش بودیم که راهمان بدهند و برویم آن طرف که نشد، الان که می‌شود من باید بروم. نمی‌خواهم این بار جا بمانم خیلی دلتنگ بچه ها هستم» بالاخره راهی منطقه شد و وقتی که می‌خواست به منطقه برود برگشت نگاهی به من انداخت و گفت: «سید من می‌روم و آن قدر می‌مانم تا شهید شوم» سپس کوله بارش را انداخت روی شانه‌اش و رفت. در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان همرزمش در نوید شاهد بخوانید.

«قاسم از دور دیده بود که نادر زخمی شده بود به همین دلیل مثل یک آهوی تیز پا به طرفش دوید و اجازه نداد حتی برای لحظات کوتاه آرپی‌جی نادر به زمین بیفتد. هرچند در زدن آرپی‌چی خیلی کار کشته نبود اما به خوبی از عهده این مسئولیت برآمد...» در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان همرزمش در نوید شاهد بخوانید.

«پس از پایان دعا به شوخی به او گفتم: «بی‌تاب خانه و خانواده شده‌ای که اين‌گونه بی‌قراری می‌کنی.» شهید کریم‌داد نگاهی مهربانانه‌ای به من کرد و گفت: «نه بی‌تاب شهدا شده‌ام تمامی دوستانم رفتند و ما را جا گذاشتند، نگرانم، نکند خداوند ما را نپذیرفته است...» در ادامه خاطراتی از این شهید عزیز را از زبان همرزمانش بخوانید.

«رسته اصلی حسن در جبهه مخابرات‌چی بود، اما علاوه بر کوله پشتی سیستم مخابراتی یک تیربار با ٤٨٠ فشنگ همراه داشت و این در حالی بود که سهمیه هر یک از تیراندازها فقط ۱۵۰ فشنگ بود...» در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان همرزمش «محمدعلی باغدار» در نوید شاهد بخوانید.

«قرار بر این بود در بین روضه با خاموش کردن فیوز برق مسجد علیه رژیم شاه شعار دهیم، با انجام این کار هیچکس جرات شعار دادن علیه شاه را نداشت.ناگهان در آن میان عبدالرضا با صدای بلند و فریاد زد «مرگ بر شاه» همه از ترس در جای خود میخکوب شدند...» در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان یکی از دوستانش در نوید شاهد بخوانید.

«دبیر زبان برای ایجاد رقابت در درس انگلیسی مسابقه‌ای ترتیب داده بود به طوری که دو نفر از دانش‌آموزان پای تخته می‌فرستاد و آنها را وادار می‌کرد که از تمام درس زبان را از همدیگر سوال بپرسند و هر کدام پاسخ نداد یک خودکار بیک به عنوان باخت به دیگری بدهد...» در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان دوستش در نوید شاهد بخوانید.

«گرم احوال‌پرسی بودم که صدای رضا از پشت گوشی با حیایی آمیخته با شرم گفت: «دا (مادر) من زن می خوام» و من به او قول دادم که پی‌گیر دختری خوب برای همسری‌اش باشم. به رضا زنگ زدم و گفتم: «که برای خواستگاری به رامهرمز رفته‌ام دختر شایسته‌ای را هم انتخاب کرده‌ام‌.» رضا گفت: «مادر من شرایطی دارم...» در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان مادرش در نوید شاهد بخوانید.

«به مرخصی كه می‌آمد، می‌گفت: «مادر! اگه دوست داری من خوشحال باشم، یه دونه نون بذار بیرون تا خشک بشه، اونو بهم بده بخورم! روزی بالاخره طاقتم طاق شد و گفتم: «پسر عزیزم، من این همه غذا درست می‌کنم، تو نون خشک بخوری؟! آخه این چه کاریه! من دلم اذیت میشه با این کارت!» در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان مادرش در نوید شاهد بخوانید.

«مسئولیت پذیری از خصوصیات خوب مهدی بود که بین بچه‌های مسجد او را ممتاز و برتر کرده بود. به عنوان مثال در ایام تعطیلات نوروزی که اردوهای مسجد برگزار می شد، مهدی بیشترین مسئولیت را برعهده داشت...» در ادامه خاطره این شهید بزرگوار را از زبان خواهرش در نوید شاهد بخوانید.

«پرسیدم: حسین این نصفه شبی چی می‌خونی؟ با خنده گفت: زیست شناسی!!! آنجا فهمیدم که حسین چه علاقه و همتی بلند دارد. عشق حسین درس بود. قرار بود کنکور پزشکی بدهد و بشود آقای دکتر!» در ادامه خاطرات شهید محمدحسین انجیری زاده را از زبان دوست و همرزمش در نوید شاهد بخوانید.