شهید «جمشید صفری» چهارمین روز از خرداد ۱۳۱۹ در شهرستان گرمسار به دنیا آمد. در نیروی زمینی ارتش در لشکر نود و دو زرهی اهواز خدمت می‌کرد. وی پنجم فروردین ۱۳۶۴ در زادگاهش گرمسار، در حالی که تنها چند استخوان و یک پلاک از پیکرش باقی مانده بود، به خاک سپرده شد.

شهید «حسین شاهی» بیست و هفتم تیرماه ۱۳۴۱ در شهرستان سمنان به دنیا آمد. از ویژگی‌های بارزش صداقت، درستی و پاکی بود که مورد اعتماد همه شد و خیلی دوست داشتنی. سرانجام در سیزدهم مهرماه ۱۳۶۱ در سومار به شهادت رسید.

شهید «محمدرضا صدقی» چهارمین روز فروردین ۱۳۳۰ در روستای بق دامغان به دنیا آمد. مردی متدین، محکم و با صلابت، مرد ایمان و عمل بود. به جبهه اعزام شد و به اسارت درآمد و جاویدالاثر شد. صورت قبری نمادین در روستای بق به یادبودش بنا نهاده‌اند.

شهید «علی کاشفی» پایان زمستان ۱۳۴۱ قدم به عرصه گیتی نهاد و پایان تابستان ۱۳۶۱ از این عرصه پهناور پرواز کرد. به ورزش شنا و تکواندو علاقه زیادی داشت. می‌گفت: «بدنمون رو باید با ورزش، سالم نگه داریم تا بتونیم بیشتر به اسلام خدمت کنیم.» وی در عملیات پاکسازی کردستان توسط کومله تیر به قلبش خورد و به شهادت رسید.

پسردایی شهید «سلمان کاری» نقل می‌کند: «توی صنایع دفاع همکار بودیم و نمی‌توانستیم مرخصی بگیریم. با حسرت گفت: نمی‌خوام همین‌طوری بمیرم. باید شهید بشم یا وقتی بمیرم که دارم یک کار مفید انجام می‌دم.»

شهید «مصطفی فدائی» ششم اردیبهشت ۱۳۴۷ در شهرستان سمنان به دنیا آمد. در هنرستان مسئولیت بسیج دانش‌آموزی را عهده‌دار بود و سعی در ارتقای سطح فرهنگی دانش‌آموزان داشت. وی پانزدهم شهریور ۱۳۶۷ در میرجاوه هنگام درگیری با اشرار و قاچاقچیان بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید.

برادر شهید «عبدالرضا خیرالدین» نقل می‌کند: «از طرف شورای محلی روستا قرعه‎‌کشی کردند. یک دوچرخه به نام عبدالرضا افتاد. او خیلی به دوچرخه نیاز داشت ولی آن را به برادر چهار ساله‌اش هدیه داد.»

شهید «سید حسن تقوی» سوم فروردین ۱۳۳۴ در روستای حسن‌آباد دامغان به دنیا آمد. با عزمی راسخ و شوقی بیشتر مشغول مبارزه شد تا در بیست و دوم بهمن در تسخیر پادگان‌ها نقش مؤثرتری را ایفا کند. روز‌های اول انقلاب در حراست از پادگان لویزان شب و روز نداشت. یازدهم شهریور ۱۳۵۸ در بین راه مهاباد-سردشت به شهادت رسید.

پدر شهید «محمد شکرالله» نقل می‌کند: «گفت مثل اینکه محمد مجروح شده. به چشم‌های قرمزش نگاه کردم و فهمیدم که مجروح نه، شهید شده. در دلم خدا رو شکر کردم. واقعاً شکر کردم برای ما که چیزی نداشتیم تا در راه خدا بدهیم، قربونی شدن جوونمون در راه خدا جای شکر داشت.»

شهید «محمدرضا واحدی» یکم فروردین ۱۳۴۴ در روستای حسن‌آباد دامغان متولد شد. به عنوان سرباز سپاه وارد این ارگان شد و در نیروی زمینی توپخانه ۶۳ خاتم‌الانبیا(ص) حضور یافت. این رزمنده دلاور، هشتم شهریور ۱۳۶۵ در حال بازگشت از منطقه جنگی به شهادت رسید.