طاهره ذاکری نقل می‌کند: «محمدباقر وقتی عملیات شروع می‌شود، به یکی از دوستانش می‌گوید: به دلم برات شده که شهید می‌شوم، ولی مادرم تاب شهادت من را ندارد و باید با من دفنش کنند.»

مادر شهید «محمدباقر ذاکری» گفت: «محمدباقر گفت: مادر! تا استادیوم با من بیا. دوستانش همه لباس پوشیده بودند. گفت: مادرجان! من لباسم را می‌پوشم و چند قدم راه می‌روم، تو به قد و بالای من نگاه کن، ببین به من می‌آید. گفت: این‌ها، لباس شهادت است.»

مادر شهیدان احمدپناهی گفت: «هنوز سه پسرم و شوهرم هستند و ان‌شاءالله که آنها هم در راه خداوند به شهادت برسند و این را تمام دنیا بدانند که خون شهدا به هیچ وجه پایمال نمی‌شود.»

سردار حمید دامغانی گفت: «حاج قاسم معتقد بود، هرکس به اندازه سر سوزنی دل در گرو این نظام و انقلاب دارد، جزو همین نظام و انقلاب است و ما باید به او خدمت کنیم و همه آحاد ملت را مردم ایران می‌دانست و معتقد بود که باید به آن‌ها خدمت کند. او همواره یک جهاد دائمی و مستمر داشت.»

حاج اسماعیل قاسمپور گفت: «اگر مظلومی در هر جای دنیا بود، چه زن و چه مرد، چه کودک و چه پیر، قاسم سلیمانی احساس وظیفه می‌کرد تا فریادرس آن‌ها باشد؛ چرا که به مولایش امیرالمومنین (ع) اقتدا می‌کرد.»

امیر رنجبر گفت: «شهید سلیمانی، فرشته‌ای بود در لباس انسان. اطاعت از رهبری، اخلاص، ایمان، شهامت، ایثار و شجاعت، همه این خصایص را یک جا باهم داشت که او را در قلب همه جا کرد.»

فاطمه‌بیگم مولایی گفت: «من زیر هر رضایت‌نامه‌اش، به یک امام متوسل شدم و رمز عملیاتشان هم همان امام بود. بار آخر که آمد از من رضایت بگیرد، من داشتم می‌نوشتم که گفت: مادر! چه‌کار می‌کنی که این‌قدر طول کشید؟ گفتم: دارم می‌نویسم یا زهرا (س) که نگهدارت باشد.»

شهربانو تقوی گفت: «سید حسین می‌گفت: من که از مسافرت برگشتم، شما را می‌برم زیارت امام رضا (ع) و کربلا. همیشه می‌گفت: از مسافرت که بیام، نمی‌گفت جبهه. می‌گفت: یک روزی راه کربلا باز می‌شود و باهم می‌رویم زیارت امام حسین (ع).»

معصومه موسوی گفت: «زندگی کردن در کنار یک فرد بیمار در حالت معمولی اگر به درازا بکشد بسیار سخت است، حالا اگر این فرد شریک زندگی هم باشد مطمئنا تحملش سخت‌تر هم می‌شود. تنها عاملی که می‌تواند سختی و فشار این رنج‌ها را کم کند، ایمان به خداوند، احساس مسئولیتی که ما در قبال زحمات این عزیزان داریم و الگو پذیری از حضرت زینب (س) است که دشواری‌ها و راه را برای ما آسان‌تر می‌کند. »

زهره باایمان خانشیر گفت: «فرزندم مطیع امر ولی فقیه و دغدغه‌اش کار فرهنگی و جهاد تبیین بود و با کسانی که شبهه زیادی در ذهن داشتند صحبت می‌کرد و آنها را قانع می‌کرد. او در کار فرهنگی نخبه بود.»