با خنده و شوخی مرا روی دوش خود می گذاشت و دور خانه می چرخاند. مادرم از چنین رابطۀ عاطفی بین پدر و فرزند نگران بود و می گفت : اگر به طور اتفاقی چند روزی از هم دور بشوید، از بی طاقتی دق می کنید...
در خواب به من گفت : در زندگی سختی ها و محرومیت های زیادی کشیدم اما شکر خدا حالا راحت و در جایی هستم که همیشه آرزویش را داشتم. اکنون در جوار پیامبر گرامی(ص) و خاندان پاک ایشان هستم.
پس از گذشت تمام این سال ها بخواهم یا نخواهم یاد و خاطرۀ همسرم در تمام لحظات با من است. زیرا پسر هایمان درست رفتار و کردار نیک پدرشان را به ارث برده اند...
اگر من مقابل این تپه یعنی تپه سبز را رها کنم عراقیها راحت ما را اسیر می کنند شما بروید به امان خدا من سعی می کنم در مقابل عراقیها تا آنجا که توان دارم ایستادگی نمایم.