شهید محمدی ضمن قناعت و سازش با مشکلات زندگی همواره یار و غمخوار اعضا خانواده بود. پس از تجاوز مزدوران عراقی و عوامل ضد انقلاب به میهن و اشغال قسمت هایی از مرز به دست دشمنان به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و داوطلبانه عازم جبهه های دفاع مقدس شد.
شهید «احمد محمدی» فردی متدین، اهل مسجد و عبادت بود حتی برای خانواده بیان کرده بود که در سربازی (زمان منحوس پهلوی) به علت نماز خواندن و روزه ی ماه مبارک رمضان وی را مورد آزار و اذیت قرار دادند.
شهید«محمد محمدی» با شروع جنگ تحمیلی و در لبیک به فرمان امام به همراه دو برادر بزرگتر خود به نام های عزیز و سلیمان به دفاع در برابر دشمن برخاستند و شجاعانه با دلاوری های خود حماسه آفریدند و به مقام رفیع شهادت نایل آمدند.
شهید«شیرمراد احمدی» در دست نوشته به یادگار مانده از خود آورده است: به برادران و دوستانم بگوييد تولي وتبري را فراموش نكنند و آن را درست به كار برند كه ما آنچه مي كشيم از عدم همين مسائل است.
برادر شهید «اردشیر اقبال زاده» در بیان خاطراتی می گوید: شهید سفارش می کرد انقلاب را به دست دشمنان نسپارید چون خون های بسیاری ریخته شده تا این انقلاب پایدار مانده است.
شهید «احمدرضا اکبری»، در بخشی از دست نوشته به یادگار مانده از خود نوشته است: به خدمت برادرانم و خواهرانم یک به یک سلام مرا برسانید. پدر جان ارزش شما برایم بهتر از چشم راست من است، پدر جان هرگز اسلحه برادرم را بر زمین نخواهم گذاشت.
شهید «احد الله دل انگیز»، در بخش از دست نوشته خود که برای مادرش به صورت شعر نوشته، آورده است: «کنون باید ای خفته بیدار بود/ چو مرگ اندرآرد ز خوابت چه سود».
شهید «امین مرادی» با گروهک هایی که به انقلاب آسیب می رساندند و مردم را گمراه می کردند، آشکارا به مبارزه برمیخاست و مردم را به هوشیاری در مقابل آنان فرا میخواند.