خواهر شهید «احمد نیکجو» می‌گوید: احمد نذر امام هشتم، بود. مادرم چهار پسر بدنیا آورد ولی هیچ کدام زنده نماندند تا اینکه دست به دامن امام رضا (ع) شد، احمد را به ما هدیه کرد. این بار احمد ماندنی شد؛ احمد به قدری زیبا بود که مثال زدنی نبود، مو‌های طلایی داشت، واقعاً زیبا بود، مادرم می‌ترسید بچه را بیرون بیاورد تا از چشم زخم در امان باشد.

دوست شهید «محمد پاشنا» می‌گوید: همیشه لبخند بر روی لبش بود هیچ وقت کوچکترین عصبانیتی در او دیده نشد حتی در بدترین شرایط می‌خندید. از گفتن خبر‌های بد امتناع می‌کرد. خبر‌های شاد را اعلام می‌کرد.

دوست شهید «اصغر احمدی معلم کلائی» می‌گوید: ولایت مدار و عاشق و رهرو امام خمینی، آرزویش فرستادن پدر و مادر به مکه معظمه، عاشق جبهه و جنگ که اولین شهید روستای شان قرار گرفت.

برادر شهید «ابراهیم اکبری نودهی» می‌گوید: علاقه‌ی زیادی برای رفتن به جبهه داشت، اما سن او کم بود و همه روز به محل ثبت نام بسیج نکا می‌رفت و به پرسنل آن جا اصرار می‌کرد که چرا نام مرا نمی‌نویسند برای اعزام به جبهه آن‌ها گفتند هم سن کمی دارد و هم جثه ریزی دارد به خاطر همین آن قدر ورزش کرد تا جثه درشت و اندامی و ورزشی برای خود فراهم نمود.

پدر شهید نخبه علمی دکتر «مجید تجن‌جاری» گفت: پسرم معشوق من و دلیل شعر سرودن‌های من بود و بسیار خرسندم که شهادتش در مسیر علم و خدمت به مردم رقم خورد.

پدر نخبه علمی شهید «محمدرضا ذاکریان» از شهدای جنگ تحمیلی رژیم صهیونی با اشاره به اینکه پسرم شهادت را انتخاب کرده بود، گفت: رژیم صهیونیستی بداند ملت ایران از شهادت هراسی ندارد.

مادر شهید «محمدرضا ذاکریان» می‌گوید محمدرضا مقید بود که حتما برنج این نذری را خودش بکشد، حتی چند ساعت قبل زنگ می‌زد که مامان پلو را به کسی نده خودم می‌آیم. مقید بود که به نیت امام علی (ع) حتما این قدم را در راه ایشان بکشد. هرکجای تهران یا اصفهان بود سحر بیست و سوم ماه رمضان می‌آمد خانه و برای روزه داران غذا می‌کشید. اینکه در شب میلاد امام علی (ع) به شهادت رسید همان اخلاص صادقانه اش برای ایشان بود که در راه خودشان به شهادت برسند.

مادر شهید نخبه علمی «محمدرضا ذاکریان» گفت: پسرم همواره آرزوی شهادت داشت و خداوند در بهترین شب این مهم را نصیب او کرد.

دوست شهید «علی باقری» می‌گوید: با وجود اینکه در زندگی اش مشکلات زیادی را به چشم دید، اما صبر و مقاومت فوق العاده‌ای داشت. همیشه از مشکلات زندگی اش صحبت می‌کرد.

برادر شهید «سیدناصر حسینیان» می‌گوید: دوره نوجوانی با بچه‌های محل که بازی می‌کردم اگر بین ما بحثی می‌شد شهید همیشه طرف حق را می‌گرفت به او می‌گفتم تو برادر من هستی ایشان می‌گفت: من طرفدار حق هستم.