در قاموسِ جوانانی که باوری عمیق به تعالیِ روح داشتند، شهادت نه یک حادثه، بلکه انتخابی آگاهانه بود. شهید "سید محمدعلی حسینی"، نوجوانی از دیارِ سارجلو که برای پیوستن به صفوفِ مدافعانِ انقلاب، بر محدودیتِ سن و سالِ خویش فائق آمد، سرانجام در دوازدهم شهریورماه ۱۳۶۶ در جبهه سردشت، به آرزویِ دیرینه‌یِ خود، یعنی مرگِ با عزت، دست یافت. این متن، واکاویِ زیستِ مؤمنانه و نگاهِ فلسفیِ او به پدیده‌یِ شهادت است.

امنیتِ امروزِ ایرانِ اسلامی، مدیونِ ایثارِ مردانی است که هم در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل و هم در سنگرهای داخلی، در برابرِ توطئه‌های دشمنانِ انقلاب ایستادند. شهید "غلامحسین خزایی"، از آن دست پاسدارانِ بصیر و خستگی‌ناپذیری بود که پس از سال‌ها مجاهدت، سرانجام در یازدهم شهریورماه ۱۳۶۲، در عملیات پاکسازیِ لانه‌های تیمیِ منافقین در شهر اراک، جانِ خویش را برای حفظِ امنیتِ مردم تقدیمِ آرمان‌های انقلاب کرد.

شهید "داود حسنی"، پاسدار وظیفه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در تاریخ ۱۱ شهریور ۱۳۶۶ در منطقه عملیاتی کانال پرورش ماهی (شلمچه) بر اثر سانحه به شهادت رسید. او که از ابتدای نوجوانی با مفاهیم ایثار و کار آشنا شده بود، خدمت در نهاد‌های انقلابی را به مثابه سنگری برای تحقق آرمان‌های الهی برگزید و در نهایت در این مسیر به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

شهید "پرویر رجبی" در نخستین روزهای بهار، زمانی که طبیعت شازند در جشنِ تولد دوباره بود، به خانه آمد؛ اما سرانجام در شهریورماه، در میان غبار جنگ و آتشِ هواپیماها، به ضیافت ابدی پیوست. سربازِ دلاور گروه ۳۳ توپخانه، جوانی بود که مسئولیت‌پذیری را از سپیده‌دمِ نوجوانی در مزارع اکبرآباد آموخت و در نهایت، در پهنه پیرانشهر، جان خود را فدای میهن و اسلام کرد.

برخی رفتن‌ها، تنها یک غیبت ساده نیست؛ گاهی رفتن، یعنی ماندنِ همیشگیِ یک تپش در دلِ تاریخ. «یوسفعلی شاهمرادی»، سرباز وظیفه لشکر ۸۱ کرمانشاه، از میان دشت‌های پر از حادثه ذهاب، به سوی ابدیت پرواز کرد و پیکر مطهرش، در انتظارِ دیداری که هرگز میسر نشد، در میان خاک وطن مفقود ماند. او جوانی بود که میان تحصیل و وظیفه، پلی از ایمان و اخلاق بنا کرد تا در اوج نبرد، به مقامِ «مفقودالجسد» نائل شود.

در قاموسِ جوانانی که انقلاب را با جان‌ودل لمس کردند، شهید "ابوالفضل صالحی" نامی است که از کوچه پس‌کوچه‌های خمین آغاز شد و در سنگرهای «عباس‌آبادِ دولاب» به بالندگی رسید. او که از نوجوانی، کار و تحصیل را در هم آمیخته بود، در سال ۱۳۶۰ با درکِ درست از مفهوم «حسینِ زمان»، راهی جبهه‌ها شد تا با نثار خونِ گلوی خویش، سرود سرخِ وفاداری به امام امت را جاودانه سازد.

او که نامش را از پیوند با «خدا» برگزیده بود، از مزارع زراعی مرزیجران تا سنگرهای پدافندی قصر شیرین، مسیر عشق را پیمود. شهید "یدالله صالحی"، سربازِ وفادار لشکر ۸۱ کرمانشاه، جوانی بود که میان لبخندهای مهربانانه به والدین و ایمان پولادین به ولایت، پلی از نور ساخته بود و سرانجام در یازدهم شهریورماه ۱۳۶۰، در عملیات «شهیدان رجائی و باهنر»، پرواز کرد.

در تقویم ایثارگری دفاع مقدس، نام «ذبیح‌الله گل‌محمدی» بیش از آنکه تنها یک نام باشد، تداعی‌گرِ پیمانی است که از نامش آغاز و در یازدهم شهریورماه ۱۳۶۵ در جزیره مجنون به فرجامی خونین و آسمانی ختم شد. این پاسدار وظیفه لشکر ۱۷ علی‌بن‌ابی‌طالب(ع)، با نثار جان خویش، معنای دقیق پاسداری از آرمان‌های انقلاب را در بهبوهه نبرد تبیین کرد.

در هفته دولت، دکتر مهدی زندیه‌وکیلی، استاندار مرکزی، با حضور در منزل شهید والامقام «سیف‌الله ناروئی» در شهرستان زرندیه، ضمن دیدار با خانواده این شهید گران‌قدر که در جریان حمله رژیم صهیونیستی به تهران به شهادت رسید، از صبر و فداکاری آنان تجلیل کرد.

به مناسبت سالروز شهادت شهید "عباس ایوقی"، روایتی از مراسم وداع و خاکسپاری وی منتشر شده است. در این رویداد، مادر شهید با وجود تألمات روحی، شخصا پیکر فرزند خود را به خاک سپرد و تصویری ملموس از صبر، استواری و صلابت مادران شهدا را به نمایش گذاشت.