شهید «ناصر شهرابی» در قسمت دوم وصیتنامهاش خطاب به مادرش نوشته است: «اگر من به کاروان حسین و حسینیان پیوستم و شهید شدم، که خواهم شد تو را به جان فاطمه زهرا(س) برای من گریه نکن و همچون کوه استوار باش و در اولین فرصت در پیشگاه خداوند سرسجده بر خاک بگذار و بدین مناسبت خدا را شکر بگذار.»
شهید «ناصر شهرابی» در قسمت اول وصیتنامهاش نوشته است: «ای صاحب اختیار مومنان، ای نهایت آرزوهای عارفان و ای فریادرس فریادخواهان، در سنگرهای گرم و خونرنگ جبهه، در سختیهای زندگی در ناآرامیها و در جاهایی که از همه جا امیدم قطع میشود و تنها امیدم به توست.»
شهید «عبداله عربعامری» در وصیتنامهاش نوشته است: «امیدوارم که در شهادت من زیاد ناراحت نباشید و هر وقت زیاد ناراحت شدید به یاد امام حسین(ع) و خاندان و یارانش باش که چگونه امام حسین(ع) علیاصغر(ع) و علیاکبر(ع) خود را فدا کرد و ناظر شهادت آنها بود پس مرا ببخشید.»
شهید «عباس مومنی جعفری» در فرازی از وصیتنامهاش خطاب به رئیسجمهور نوشت: «اگر به رئیس جمهور با مرکب سیاه(آبی) خودکار رأی دادهایم به خمینی کبیر ولی فقیه زمان، با مرکب سرخ خود که در خودکار رگمان جریان داشت و دارد رأی دادهایم و مرکب سیاه خودکار را با خون سرخ خود پاک خواهیم کرد.»
شهید «عباس مومنیجعفری»، یادگار علیاکبر و اقدس هفتم آذر ۱۳۴۱ در شهرستان ورامين به دنيا آمد و پنجم فروردين ۱۳۶۴ در بوكان توسط گروههای ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به سر به شهادت رسید. اسنادی از این شهید گرانقدر در دست داریم که نوید شاهد اقدام به انتشار آن کرده است.