شهید «رحمان مرادی» در وصیت نامه‌اش نوشت: «صبر، بردباری و مرگ من نشانهِ ایمان شماست. پدر مادر عزیزم نکند که در مرگ من گریه کنید که دشمن شاد شود بقول خودمان کمرتان بشکند باید قوی اراده باشید»

شهید «رحمت‌الله بهرامی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نگارد: «خداوندا؛ تو میدانی که من برای رضای تو به جبهه آمدم و بخاطر تو میجنگم و نه به خاطر بهشت. فقط برای رضای تو از تو می‌خواهم که شهادت در راه خودت را نصیب من بکنی.»

شهید «رحيم قاسم‌نژادآلاشتى» در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «هميشه ياد خدا باشيد و سر وقت نماز بخوانيد و امام را تنها نگذاريد.»

شهید «رضا جوادی» در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «مادر خوبم من جمعه‌ها چشم انتظار تو هستم که تو را ببینم. هر هفته بر سر مزارم بیا و با من صحبت کن. برایم نماز بخوان و از خدا بخواه گناهان مرا ببخشد.»

شهید «رضا قاسمی» در وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «از برادران در مسجد خیلی خوشم آمد و از آن مسجد سربلند بیرون آمدم چون در آن مسجد یاد گرفتم که چگونه نماز و روزه بگیرم و بخوانم چگونه رفتار کنم و چگونه با خدای بزرگ و بزرگان گفتگو کنم.»

در بخشی از وصیت‌نامه شهيد «ابراهيم رضاوندى» آمده است: «اى مسلمين دنيا و اى مستضعفان جهان همه با هم به‌پا خيزيد و حق اين محرومان را از ابرقدرتها بگيريد و داد مظلومان را از ظالمان بگيريد. حق ستمديدگان را از ستمگران بگيريد.»

شهید «سعداله حنیفه‌زاده» در فرازی از وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «ای پدر، مادر، برادر و خواهرانم از شما می‌خواهم که در روز عید به دیدن این معلولین و مجروحین که شهیدان زنده‌اند بروید و برای تسلی دادن به مادران و پدران شهید داده‌اند، به دیدن آنان بروید.»

شهید «سعید بازدار» در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «خانواده‌های معظم شهدا می‌توانند یک سرمایه عظیم باشند و یک پشتوانه عظیمی برای انقلاب ما. اگر شهدای ما افتخار دارند و یادشان گرامی است و مثل ستارگان در تاریخ ما می‌درخشند. بدانید شما هم در این افتخار سهیم و شریک هستید. خاکریز اول متعلق به شهیدان و خاکریز دوم متعلق به شما خانواده‌های شهید است.»

«داود غفاری» از شهدای سلامت شهرستان ملارد است که در فرازی از وصیت نامه‌اش نوشته است: «برای لذت بردن و داشتن زندگی آرام تنها به خدا توکل کنید و در تمام لحظه­ ها و کارها خدا را در نظر داشته باشید.»

شهید «سعید محمدعلی» در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «انسان وقتی بر سر دو راهی قرار می‌گیرد، باید یکی را انتخاب کند یا عزت یا ذلت یا حسین(ع) یا یزید یا شهادت یا کفر را، مکتب اسلامی مکتبی انسان‌ساز است و به انسان راه می‌دهد و ایمان می‌بخشد که هیچگونه سر تسلیم در برابر ظلم و ستم فرود نیاورد.»