راضیه بهرامی خواهر شهید «مهدی بهرامی» می‌گوید: «برادرم محسن که او نیز به صورت مداوم برای مأموریت به جبهه اعزام می‌شد، در یکی از مراجعاتش به اندیمشک، مهدی را دید. محسن به او گفت: «مهدی جان! برگرد خانه. پدر و مادر به تو سخت نیاز دارند.»، اما مهدی در پاسخ، عکسی از امام خمینی(ره) از جیبش بیرون آورد و گفت: «داداش تو می‌توانی برگردی، ولی من باید بمانم. آقا و رهبرم می‌گوید همینجا بایستیم.»

راضیه بهرامی خواهر شهیدان «حسین، رضا و مهدی بهرامی» نقل می‌کند: «هربار که از عملیات بر می‌گشت، وصیت‌نامه‌اش را پاره می‌کرد. از آنجا که رابطه‌مان بسیار صمیمی بود. همیشه از او می‌پرسیدم: «رضا، چرا این کار را می‌کنی؟» جوابش همیشه این بود: «دوست دارم مفقودالاثر بشوم.»»

راضیه بهرامی خواهر شهیدان «حسین، رضا و مهدی بهرامی» روایت می‌کند: «دو برادر کوچک‌تر، حسین و مهدی در حسرت حضور در جبهه‌ی حق، غصه می‌خوردند. دوست داشتند روز‌ها یکی پس از دیگری به سرعت باد بگذرد تا این دو هم بتوانند به جبهه‌ی حق علیه کفر جهانی بپیوندند و از این فیض بزرگ یعنی جهاد در راه حق برخوردار شوند.»

زهرا کرباسیان خواهر شهید «مصطفی کرباسیان» روایت می‌کند: «وقتی آتش دشمن سنگین می‌شد و کسی جرائت بالا آوردن سرش را نداشت، او بی‌هیچ‌ ترسی در خط مقدم رفت و آمد می‌کرد، تجهیزات را مدیریت می‌کرد و حتی به خاک دشمن نفوذ کرده، تفنگ‌ها و ادوات جنگی را به غنیمت می‌گرفت. مصطفی از ۱۴ تا ۱۸ سالگی در مناطق مختلف جبهه حضور داشت. آخرین سمت او، فرماندهی گردان احتیاط بود و سرانجام در عملیات کربلای پنج در منطقه‌ی شلمچه به شهادت رسید.»

زینب صداقت خواهر شهید «مصطفی صداقت» نقل می‌کند: «مسلمانی یعنی پیروی از خداوند رسولش و اهل بیت(ع) مسلمان واقعی در غیاب امام زمان(عج) تابع ولی فقیه است و از جهاد در راه خدا استقبال می‌کند و با تمام وجود از دین دفاع می‌نماید.»

شهید والامقام سید حسین کرمانی، بسیجی جوان و پاک‌باخته اهل جوادآباد ورامین، در عملیات والفجر ۹ با ایمان و شجاعت مثال زدنی ایستاد و هرگز حاضر نشد تسلیم بشود. این وفاداری و ایثار، سرانجام او را به قافله شهیدان رساند و نامش را در تاریخ دفاع مقدس به‌عنوان نمادی از برادری، ایمان و فداکاری جاودانه ساخت.

ابوطالب ناهیدی از همرزم شهید غریب در اسارتش علی‌اکبر آلوستانی‌مفرد روایت می‌کند. شهیدی که در غربت و اسارت به فیض شهادت نائل شد و شهادت آرزوی دیرینه‌اش بود که به آن رسید. جوانی پاک و مومن با ایمانی راسخ که همیشه پیام‌آور امید بین رزمندگان بود.

نرگس اسلامی خواهر شهید «مرتضی اسلامی» نقل می‌کند: «هر روز قبل از اذان مغرب، لباس تمیز و اتوکشیده‌اش را می‌پوشید، ریش‌هایش را شانه می‌کرد، عطر می‌زد و راهی مسجد می‌شد. پس از نماز تا دیر وقت در پایگاه بسیج به فعالیت‌های فرهنگی می‌پرداخت.»

زهرا محمودیان خواهر شهید «محمدحسن محمودیان» روایت می‌کند: «محمدحسن بسیار متواضع، مؤمن و اهل ایثار بود. همیشه دعا می‌کرد که بار‌ها در راه خدا شهید شود، پیکرش بسوزد و خاکستر شود، اما دوباره زنده شود و جانش را برای اسلام فدا کند.»

پروین رسولی خواهر شهید «علی رسولی» بیان می‌کند: «هر بار که قصه‌ی حضرت زینب (س) و برادرشان امام حسین (ع) را می‌شنیدم به یاد خودم و علی می‌افتادم. ما هم مثل دو یار جدانشدنی بودیم. روزی که علی تصمیم گرفت به جبهه برود، دلم نمی‌خواست از او جدا شوم، اما از ته دل گفتم: کاش من هم پسر بودم و می‌توانستم همراهت بیایم.»