نوید شاهد- دکتر علیرضا رشیدی همرزم شهید " غلامعلی رزلانسری" گفت: طی گذشت این سال ها شاید بیش از 50 بار خواب شهید را دیده ام و تعبیر اش را این طور می دانم که شهیدان زنده اند.

"فوزیه بالاگبری" یکی از بانوان جانباز قطع نخاعی و مادر سه شهیدی است که در زمان جنگ تحمیلی بر اثر بمباران هوایی کرمانشاه قطع نخاع و برای درمان راهی کشور آلمان می شود. او در زمان برگشت به ایران متوجه می شود هر سه فرزندش شهید شده است. در ادامه متن گفتگو با اين بانوي صبور تقدیم مخاطبان می گردد.

مادر شهید "بهمن محسنی" گفت: مرتضی هر بار دلگرم تر و پرشورتر به دفاع و ایثار در اجرای دستورات امام خمینی ( ره ) و آرمان های انقلاب اسلامی کوشاتر بود.

شهید "محمد مراد گراوند "گفت: به شکرانه ی این پیروزی برویم روی جاده ی آسفالت نماز شکر بخوانیم. گفتم: " همین جا هم می توانیم نماز شکر بخوانیم " اما با اصرار او حرکت کردیم هنوز به جاده نرسیده بودیم که عراقی ها ما را به رگبار بستند.

شهید والامقام «ابوذر امجدیان» اباذر شهدای مدافع حرم و چهارمین شهید دفاع از حریم اهل بیت (ع) استان كرمانشاه شناخته می شود كه با نثار جان پاك خود امنیتی مثال زدنی را برای مردمان سرزمینش به ارمغان آورد.

" بتول افسری" مادر "شهید ابوالحسن یاری" و یکی از زنان ایثارگرکرمانشاهی در دوران هشت سال دفاع مقدس است که در پشت جبهه های جنگ زندگی اش را وقف جهاد کرده است.

امان الله شهبازی، پدر شهید منصورشهبازی در روایتی کوتاه از پسرش می گوید: شهید زمانی که از جبهه برمی‌گشت، می گفت من خجالت می کشم که به خانه بیایم زیرا یک عده به گلزار شهیدان و یک گروه به بیمارستان رفته اند و من به خانه آمده ام و شهادت نصیب من نشده است.

برادر شهید علیرضا احمدی خان آبادی در بیان خاطره ای کوتاه از برادرش می گوید: علیرضا سه روز قبل از شهادت خواب می بیند که یک نفر به او می گوید سه روز دیگر مهمان ما هستی بعد از این خواب در جبهه های جنوب بر اثر اصابت ترکش دشمن به شهادت می رسد.

همرزم شهید می گوید: در آن هنگام که شهید جبار به شدت زخمی شده بود و خون از بدن او جاری بود، منافقین کور دل با خشونت تمام وی را بازرسی بدنی نمودند که برگه مرخصی تشویقی از جیب وی در می آوردند و با حالت تمسخر به وی می گویند:" ای سنگر ساز بی سنگر مرخصی تشویقی هم دریافت نموده ای؟" و وی را با همان جراحت و پایی که به شدت زخمی شده بود به اسارت بردند.

آن روز در کامیون سپاه مشغول رانندگی بود که ماشین روی مین رفت و پاهایش شکست. او را به عقب بردند و دکتر به او گفت؛ به خاطر جراحت زیاد برای استراحت باید به منزل برگردد اما او که تحمل دوری را نداشت با چوب های زیر بغلش به منطقه رفت. در مبارزه با گروهک کومله دوباره مجروح شد.