با هم عهد بسته بودند که هر کدامشان شهید شد دیگری نگذارد که سلاحش زمین بماند و حالا امیر پیشقدم شده بود و حسین مسئولیت سنگینی را بر دوشش احساس می‌کرد. هنگام خداحافظی حسین دستش را روی پوتین برادرکشید و به صورتش مالید و گفت: منتظرم باش من هم می آیم. ساعتی بعد حسین با شوق و امیدی بیشتر در درگیری با ضد انقلاب شهید شد.

مهناز فتاحی نویسنده کتاب " فرنگیس " گفت: من و فرنگیس در هر مراسمی که حضور پیدا می کنیم فرنگیس پایان مراسم نظرات خود را می گوید این بار در جشنواره رسم سرخ با تمام احساساتش گفت: این جشنواره نو و بسیار خاص بود.

شهید یک روز به من گفت: « مادر فکر می کنم سعادت شهید شدن را ندارم وگرنه تا حالا شهید شده بودم.»

شهید 45 روز در جبهه حضور داشت که سرانجام 22 اسفند 1366 در عملیات والفجر 10 شرکت می کند و در شاخ شمیران کردستان مرز ایران و عراق به محاصره دشمن در می آیند و با شلیک خمپاره به همراه چند نفر از همرزمانش به درجه رفیع شهادت نایل می شوند.

فرزند شهید فریدون احمدی در ادامه گفتگویی اختصاصی با نوید شاهد از رشادت های پدر در جنگ با تکفیری ها در سوریه گفت از اینکه در حال اسارت خبر می دهد که دشمن درصدد عملیات برعلیه رزمندگان است.

خواهر شهید می گوید: شهيد پيامي بسيار شجاع بود او داراي شهامت خاصي بود هميشه تعدادي نارنجك به كمرش مي بست و به ماموريت مي رفت و از دشمنان هيچ ترسی نداشت چرا كه بارها مي گفت« شهيد شدن زندگي دوباره ايي است». او مصداق اين جمله است كه « انسانهاي خدايي هميشه خدايي اند » و زرق و برق و زيبايي اين دنيا نمي تواند از علاقه آنها به پروردگارشان كم كند.

منیر فرزندش را به آغوشش چسباند و قدم هایش را سریع تر کرد که ناگهان یک ترکش منیر را از راه رفتن بازداشت و با تمام قوا فرزندش را در آغوش گرفته بود. خون از لباس هایش سرازیر شد. بچه ی معصومش به زمین پرت شد و منیر روی زمین افتاد. صدای مادر مادر بچه هایش بلند شد. منیر با تمام توان دستش را دراز کرد که فرزند شیرخواره اش را از روی زمین بردارد اما...

مادر دوشهید کرمانشاهی می گوید: به عراقی ها نزدیک بودند طوری که می شده صدای عراقی ها را بشنوند به یکباره دیده بان عراقی به سمت آنها خمپاره ای پرتاب می کند و دو فرزندم همان جا و دست در دست هم به شهادت می رسند.

جانباز هفتاد درصدی از استان کرمانشاه که به نوعی خود را اولين جانباز جنگ تحمیلی می داند، بااشاره به تلخی های جنگ، گفت: جنگ تحمیلی در ذهن ها ماندگار شده است.

می دانستم که این راه را انتخاب کرده بود. در همان لحظات دیگران به من گفتند ما گفتیم الان شما چه می کنید- مظورشان مویه کردن و زبان گرفتن های مرسوم در میان مادران عزادار بود گفتم من می دانستم که این راه مقدس به شهادت ختم می شود. سعید هم می دانست و فقط دنبال همین آخر و عاقبت می گشت. الحمد الله موفق هم شد .