آلبوم عکس شهید «حاجی مرادی» تصویری از یک قهرمان مردمی است که با خون خود، حماسه‌ای جاودانه در گیلانغرب به یادگار گذاشت.

شهید «علیداد مهدوی»، ارتشی پاک‌نفس و جوانی مذهبی، در سال ۱۳۳۷ در نفت شهر متولد شد. پس از تحصیلات تا مقطع راهنمایی، به ارتش پیوست و با اخلاقی اسلامی و پیروی از ائمه اطهار (ع)، همواره نمازهایش را به جماعت می‌خواند. سرانجام در تاریخ ۲۸ دی ماه ۱۳۶۱ در اسلام آبادغرب، بر اثر سانحه‌ای در جبهه، به مقام شهادت نائل شد.

سردار شهید «ابوالحسن ایرانی» زمانی که در لبنان حضور داشت در خصوص منطقه‌ای به نام نبطیه نوشته است: نبطیه منطقه‌ای است هم مرز با کشور اشغال شده فلسطین و از طرف شرق نیز با سعد حداد و از طرف غرب در کنار دریای مدیترانه واقع شده است و این منطقه به نام جنوب لبنان معروف است. این منطقه از تمام نیرو‌ها و سازمان‌های فلسطینی پر است و همچنین از برادران ایرانی که مدت زیادی در این منطقه جمع شده‌اند و به مبارزه با دشمن اسلام و مسلمانان مشغول هستند.

شهید «محمد حسین رستم پور»، فرزند خانواده‌ای کشاورز بود که در روستای شرکان مورد اصابت گلوله دشمن بعثی قرار گرفت و به شهادت رسید.

آنگاه که نامی از دو کلمه‌ی «امپریالیزم» و استعمار این دو کلمه ننگین قرن نباشد؛ آنگاه این نطفه‌ی نامشروع آن دو کلمه‌ی ذکر شده از صفحه‌ی روزگار محو شود؛ آنگاه که کاخ سفید و کرملین و الیزه به خانه‌ای برای محرومان جامعه نماییم می‌گوییم انقلاب اسلامی به وعده خود رسیده است و دین خود را به محرومین جامعه ادا نموده است.

شهید «ابوالحسن ایرانی» در سومین نامه اش به خانواده نوشته است: اگر جمع تان خواهان احوال اینجانب باشید به لطف و عنایت ایزد متعال خوب و سلامت هستم و هیچ ملالی در وجود خود حس نمی‌کنم.

شهید «تیمور نمامی» در وصیت نامه اش گفته است: در آینده احتمال دارد دیگر کشور‌هایی باشند که قصد تجاوز به خاک ما را داشته باشند حق دخالت بیگانگان را ندهید و از خاک کشور مانند فرزند خود مراقبت کنید.

شهید «مسعود همتی» در بخشی از وصیت نامه اش نوشته است: باباجان! هر وقت به فکر من بودی نگو که او را کشته‌اند بلکه بگو او را حضرت عباس طلبیده، چون که من از بچگی علاقه زیادی به ابوالفضل (ع) داشتم.

شهید «محمد هنرمندباقری» در وصیت‌نامه‌اش خطاب به همسرش نوشته است: همسر عزیزم! امیدوارم به خدا که فاطمه‌وار زندگی کنی و فاطمه‌وار از دنیا بروی که بنده هم به آرزویم رسیده باشم و در آن دنیا شفیعم شوی و مقداری از گناهانم کاسته شود. به امید آن روز.

شهید «منصور یاوری» در بخشی از وصیت‌نامه‌اش نوشته است: برای پرچم داری اسلام باید خون‌ها ریخته شود تا از این خون‌ها پیروزی حاصل شود، آنهایی که رفتند کاری حسینی کردند آنهایی که ماندند باید کاری زینبی کنند.