وصیت نامه شهید «فرامرز نیری» در بخشی از وصیت نامه شهید آمده است: وظیفه هر فرد مسلمانی است که در این لحظات حساس، از برادران رزمندهی خود که در جبهههای حق علیه باطل مشغول ستیز با دشمن کافر هستند پشتیبانی شایستهای به عمل آورد تا با از بین رفتن دشمنان ضد اسلام، اسلام پابرجا بماند.
شهید «علیرضا نوع نواز»، در بخشی از وصیت نامه اش آورده است: من جان ناقابل خود را در راه خدا تقدیم میکنم تا پرچم اسلام بر زمین نماند و دشمنان دین بدانند که این راه، رهرو دارد.
شهید«جهانبخش نوروزی» در بخشی از وصیت نامه اش آورده است: چند وقتی است دلم بیقرار شده و دیگر نمیتوانم در این دنیای لبریز از گناه بمانم. عشق الهی در وجودم شعلهور است و مرا به سوی شهادت میکشاند.
شهید «سیدمیران حسینی» که از جوانی به خدمت نظامی علاقهمند بود، در جریان دفاع از کشور در برابر نیروهای بعثی عراق مفقودالاثر شد و هیچ نشانی از او به دست نیامد.
شهید«محمدرضا صابری» امدادگر کرمانشاهی، در جریان انتقال مجروحان پاسدار و ارتشی در منطقه آوه زین گیلانغرب، جان خود را فدای نجات دیگران کرد و در تاریخ ۱۶ دی ۱۳۵۹ به درجه رفیع شهادت نائل آمد. او پیش از شهادت، سالها در هلالاحمر کرمانشاه بهطور فیسبیلالله و بدون چشمداشت خدمت کرده بود و یاد و نامش همواره زنده است.
شهید «سعدالله کرمی» با لبیکگویی به فرمان تاریخی حضرت امام خمینی (ره) و در دفاع از اسلام و انقلاب، لباس پاسداری بر تن کرد و پس از حضور مستمر در مأموریتها و عملیاتهای منطقه گیلانغرب، سرانجام در سال ۱۳۵۹ در تپههای چغالوند، بر اثر اصابت گلوله توپ دشمن بعثی، به فیض عظیم شهادت نائل آمد.
شهید «مهدی نقیبزاده»، ارتشی مؤمن و شجاع از دیار کرمانشاه، با سالها مجاهدت در ارتش و حضور در سختترین میدانهای نبرد، سرانجام در تنگه حاجیان و در خط مقدم مقابله با ارتش بعث عراق، به آرزوی دیرینه خود یعنی شهادت دست یافت.
شهید «اسمعلی فرتوتزاده»، رزمندهای از دیار سنقر، پس از ۱۸ سال خدمت صادقانه در توپخانه نیروی زمینی ارتش، سرانجام در بهمنماه ۱۳۵۹ در جبهه سرپلذهاب به فیض عظیم شهادت نائل آمد.