شهید جعفری در قسمتی از وصیتنامه خود نوشته است: «برادران عزيز! شما كه در راه انقلاب كوشش میكنيد، از شما و دوستان، خويشانم، همشهریهايم و ملت ايران میخواهم كه تا آخرين قطره خونشان از آن محافظت كنند و نگذارند بار ديگر سلطه كشورهای سلطهگر بر سر اين كشور اسلامی ايران مسلط گردد.»
شهید شیدایی کماسایی در قسمتی از وصیتنامه خود نوشته است: «از شما میخواهم كه بعد از شهادت برای من گريه نكنيد و هيچكس حق پوشيدن لباس سياه ندارد؛ زيرا شهادت سعادت است.»
شهید براتعلی رفیعی در قسمتی از وصیتنامه خود خطاب به همسرش نوشته است: «اگر میخواهی روح من شاد باشد و از تو راضی باشم هرچه سعی و كوشش داری نسبت به تربيت فرزندانم كوتاهی ننما و آنان را آنگونه كه اسلام میخواهد تربيت كن.»
شهید محمد رحیمزاده در قسمتی از وصیتنامه خود نوشته است: «چنانچه انشاءالله موفق شديم و مهاجمين را از خاك ميهن اسلامی بيرون كرديم و داخل در خاك برادران مسلمان عراقی شهيد شدم، بر برادران ايرانی و عراقی است كه مرا در جوار شهداء كربلا دفن كنند.»
شهید کیامرز نیکبخت در قسمتی از وصیتنامه خود نوشته است: «تا قبل از اينكه به جبهه بروم، نسبت به دانشگاهِ جبهه با يک ديد سطحی مینگريستم ولي حالا احساس میكنم در دانشگاه وارد شدهام كه مرا از جهالت و بدبختی دنيوی و اخروی نجات میدهد.»
شهید عباس پایشکول در قسمتی از وصیتنامه خود نوشته است: «من راهي كه رفتهام، راهي پر از نور است كه خدا میداند و بس. در اين راه به نظر اسلام و همچنين نظر خودم، هدفی كبير دارم كه اميدوارم به آن برسم.»
شهید احسان پارسی در قسمتی از وصیتنامه خود خطاب به همسرش نوشته است: «اگر مجلسی بود و از تو پرسشی درمورد من كردند با حالتی برخوردار از آرامش به آنها جواب بده و بگو او را به خدا هديه دادم تا دشمن از اين شجاعت بترسد و دوست از اين عمل پند گيرد.»
شهید ابوالفضل بصیری در قسمتی از وصیتنامه خود نوشته است: «سرمايهداران و مستكبران عالم كه دركاخهای سفيد به سر میبرند، بدانند كه خون شهيدان كاخهای ظلم آنان را واژگون خواهد ساخت و بساط ظلم و جورشان در صحنه گيتی برچيده خواهد گشت.»