خواهر شهید «سیدسعید بهاری» نقل می‌کند: «یک روز آمد و گفت: می‌خواهم به جبهه بروم! گفتم تو دو سال در شرایط جنگ بودی، چرا می‌خواهی بروی؟ گفت برای دفاع از وطنم. گفتم: سعید تو معلمی، نرو گفت: نگران نباش» ادامه این روایت را در نوید شاهد بخوانید.

خواهر شهید «سیدسعید بهاری» نقل می‌کند: «یک روز سعید آمد پشت پنجره اداره ایستاد نگاهش کردم، گفتم: چی می‌خواهی؟ گفت ۲۰۰۰ تومان می‌خواهم. گفتم برای چی؟ گفت: پیرمردی را دیدم دو قالیچه روی دوشش گذاشته و می‌فروشد دلم سوخت می‌خواهم بخرم پول ندارم» ادامه این روایت را در نوید شاهد بخوانید.

عبدالعلی قویدل پدر شهید «قربانعلی قویدل» درخصوص حضور مردم در چهاردهمین انتخابات ریاست‌جمهوری ایران گفت: «جوانان امروز باید به پای صندوق رای بروند و رای بدهند.امنیت و آرامش امروز را مدیون رشادت‌ها و خون پاک شهدا هستیم و اکنون وظیفه ما، شرکت در انتخابات است.»

مادر شهید «قاسم جعفرلو» روایت می‌کند: «روزی که می‌خواست به جبهه برود دخترم در بیمارستان بود و من به قاسم گفتم: قاسم جان فعلاً چند روزی را در خانه بمان تا من پیش خواهرت بروم و کارهایش را انجام بدهم و بعد که برگشتم تو را راهی جبهه می‌کنم اما متاسفانه قاسم به حرفم گوش نداد یعنی چون می‌دانست من اجازه نمی‌دهم که برود. همان روز که من رفتم ساک خود را جمع کرد و رفت و دیگر ندیدمش.»

مادر شهید «مهدی جباری» نقل می‌کند: «۱۵ سال داشت که پرونده‌اش دستش گرفته بود و آمد پیش من گفت: مامان اینو امضا کن. گفتم: این چیه؟ گفت: پرونده برای اعزام به جبهه است که می‌خوام برم جبهه. گفتم: برو پیش بابات که اون رو امضا کنه. اون موقع پدرش نگهبان بهیاری بود. ایشون هم گفته بود ببر مامانت امضا کنه. گفت: مامان امضا نمی‌کنه. همسرم زنگ زد بهم و گفت: بی‌انصاف چرا بچّه رو اذیت می‌کنی؟ گفتم: چیکار کنم؟ حکم شهادت پسرمو امضا کنم؟ تو امضا کن تا منم امضا کنم.» ادامه این روایت خواندنی را در نوید شاهد بخوانید.

«زینب حقیری» فرزند شهید «عبدالرحیم حقیری» درخصوص حضور مردم در چهاردهمین انتخابات ریاست‌جمهوری ایران گفت: «من به عنوان یک عضو کوچک از خانواده معظم شهدا وظیفه و مسئولیت خود می‌دانم در این انتخابات شرکت کنم به مردم انقلابی توصیه می‌کنم در انتخابات شرکت کنند تا بتوانیم یک انتخابات پُرشور را برگزار کنیم. شرکت در این انتخابات ادای دین به خون شهدا است.»

از شهید «کریم حبیبی‌فیضی» روایت شده است: «منطقه حالت فوق العاده و عملیاتی به خود گرفت و تحرک ادوات نظامی بیشتر شد. بعد از نماز مغرب و عشا اعلام کرد آماده بشوند، کریم از این ناراحت بود که نمی‌توانست در عملیات شرکت کند. فردا بعد از صبحانه رادیو مارش عملیات زد و گوینده اعلام کرد: شنوندگان عزیز توجه فرمایید، برادر عزیزمان کریم حبیبی فیضی در عملیات والفجر مقدماتی به شهادت نایل گردید و ما جا ماندیم.»

از شهید «کرم‌رضا چگینی» روایت شده است: «زمان جنگ اصلاً تو حال خودش نبود، وقتی از تلویزیون رزمنده‌ها را در جبهه نشان می‌داد، مدام گریه می‌کرد، آرزویش شهادت بود.»

از شهید «میرقاسم جلیلی‌مجره» روایت شده است: «سیدقاسم هیچوقت بدون نماز سرسفره نمی‌نشست، اول نماز می‌خواند، سپس غذا می‌خورد.»

از شهید علی‌اصغر جلمبادانی روایت شده است: «وقتی جبهه بود برای پدر بزرگش نامه می‌نویسد که به پدر بزرگ بگویید که خانه نمانید و بیایید، نمیدانید که در جبهه هم سن و سال پدربزرگ چه کارهای بزرگی می‌کنند.»