سرهنگ شهید «احمد مولایی»؛ از پاسداری مرز تا پرواز به سوی شهادت
به گزارش نوید شاهد ایلام، سرهنگ شهید «احمد مولایی» فرزند ابراهیم، مردی از دیار مرز و غیرت، از شهرستان آبدانان برخاست و سالهای جوانی خود را در مسیر خدمت به مردم و پاسداری از مرزهای میهن اسلامی سپری کرد؛ مردی که سرانجام جان خود را در راه امنیت و آرامش ایران اسلامی تقدیم کرد.

از آبدانان تا دهلران؛ آغاز یک زندگی
سرهنگ شهید احمد مولایی ۲۲ شهریورماه ۱۳۶۵ در شهرستان آبدانان از توابع استان ایلام دیده به جهان گشود. در سال ۱۳۷۰، به دلیل شغل پدر، خانواده به شهرستان مرزی دهلران نقل مکان کردند و احمد دوران کودکی و نوجوانی خود را در این شهر سپری کرد.
وی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه مولوی، دوره راهنمایی را در مدرسه آزادگان و دوره دبیرستان را در هنرستان سید احمد خمینی گذراند و در رشته برق قدرت موفق به دریافت دیپلم شد.
احمد از همان دوران نوجوانی، جوانی پرنشاط، اجتماعی و خوشرو بود. علاقهمندی به ورزش، بهویژه بسکتبال، و حضور در جمع دوستان، از او چهرهای محبوب و دوستداشتنی ساخته بود.
آغاز مسیر خدمت در مرزبانی
پس از دریافت مدرک دیپلم، احمد به خدمت مقدس سربازی رفت و در همان دوران، در آزمون ورودی سال ۱۳۸۴ مرزبانی فراجا پذیرفته شد و قدم در مسیر خدمت به امنیت کشور گذاشت.
او دورههای آموزشی خود را در شهرهای مشهد و کرج پشت سر گذاشت و پس از پایان آموزش، خدمت خود را در مرز فکه دهلران آغاز کرد. از آن روز، مرز برای احمد تنها محل خدمت نبود، بلکه بخشی از زندگی و هویت او شد.
علم و دانش در کنار مسئولیت
شهید مولایی در کنار مسئولیتهای سنگین و دشوار خدمت در مناطق مرزی، از تحصیل و پیشرفت علمی غافل نشد. وی در دانشگاه علمیکاربردی دهلران در رشته حقوق ادامه تحصیل داد و موفق به اخذ مدرک کارشناسی حقوق شد.
او باور داشت که دانش و تجربه در کنار یکدیگر میتوانند زمینهساز انجام بهتر مسئولیتها باشند.
سالها ایستادگی در مرزهای کشور
شهید احمد مولایی حدود پنج سال از دوران خدمت خود را در مناطق مرزی استان کردستان و شهرستان بانه سپری کرد. پس از آن، از اواسط دهه ۱۳۹۰ به استان ایلام و منطقه مرزی مهران منتقل شد و در پاسگاههای مرزی میمک، تپهسرخی و بهرامآباد به خدمت پرداخت.
وی در ادامه مسیر خدمتی خود، مسئولیت فرماندهی پاسگاههای مرزی را بر عهده گرفت و سالهای ارزشمندی از عمرش را در شرایط دشوار مناطق مرزی و در کنار همرزمانش سپری کرد.
فرماندهی برای احمد تنها یک عنوان نبود؛ مسئولیتی بزرگ بود که با تمام وجود پذیرفته بود. او در کنار انجام وظایف نظامی، همواره تلاش میکرد تکیهگاهی مطمئن برای نیروهای تحت امر خود باشد.
فرماندهای مهربان و امین
آنچه شهید احمد مولایی را در قلب خانواده، دوستان و همرزمانش ماندگار کرده، بیش از هر چیز اخلاق و منش انسانی اوست. احمد مردی خندهرو، شوخطبع و مهربان بود. لبخند همیشگیاش به جمع دوستان و آشنایان گرما و صمیمیت میبخشید.
در کنار روحیه شاد و اجتماعی، امانتداری و رازداری از ویژگیهای برجسته شخصیتی او بود. اطرافیانش او را فردی امین میدانستند؛ کسی که میتوانستند حرف دل خود را با اطمینان نزد او بیان کنند.
اعتماد دیگران به احمد، حاصل سالها صداقت، رفتار انسانی و پایبندی به اصول اخلاقی بود؛ ویژگیهایی که نام او را فراتر از جایگاه نظامیاش در خاطر اطرافیان ماندگار ساخت.
پدری مهربان برای مهراد و شهرزاد
احمد مولایی در سال ۱۳۹۰ ازدواج کرد و زندگی مشترک خود را آغاز نمود. حاصل این ازدواج، دو فرزند به نامهای مهراد و شهرزاد بود که امروز ارزشمندترین یادگاران زندگی او هستند.
او در کنار مسئولیت سنگین فرماندهی و سالها خدمت در مناطق مرزی، همسری مهربان و پدری دلسوز بود. همچنین سه برادر و یک خواهر داشت و در میان اعضای خانواده از جایگاهی ویژه برخوردار بود.
برای خانوادهاش، احمد تنها یک فرمانده نبود؛ پدری مهربان، همسری دلسوز، برادری دوستداشتنی و پناهی مطمئن بود.
آخرین ایستادگی؛ شهادت در راه امنیت
سالها حضور در مناطق مرزی، احمد را به مردی باتجربه و آشنا با دشواریهای مسئولیت تبدیل کرده بود. سرانجام، ۱۰ اسفندماه ۱۴۰۴، پس از سالها خدمت و پاسداری از مرزهای کشور، در راه انجام وظیفه به مقام والای شهادت نائل آمد.
مردی که سالها برای امنیت دیگران در مرز ایستاده بود، این بار خود به قافله شهدا پیوست و نامش در دفتر پرافتخار شهدای مرزبانی و شهدای استان ایلام جاودانه شد.
شهادت او اگرچه داغی سنگین بر دل خانواده، بهویژه فرزندانش مهراد و شهرزاد، دوستان و همرزمانش نشاند، اما خاطره مهربانی، لبخند و فداکاریاش برای همیشه باقی ماند.
بدرقهای باشکوه تا خانه ابدی
پیکر مطهر سرهنگ شهید احمد مولایی با حضور پرشور مردم شهیدپرور، خانواده، دوستان، همرزمان و نیروهای لشکری و کشوری در شهر ایلام تشییع شد.
مردم ایلام فرزند غیور خود را با شکوه و احترام بدرقه کردند و پیکر مطهر این شهید والامقام در قطعه شهدای بهشت رضای ایلام آرام گرفت.
امروز مزار او تنها محل آرام گرفتن پیکر یک شهید نیست، بلکه یادآور سالهایی است که مردی از جنس مردم، زندگی خود را وقف خدمت و پاسداری از امنیت این سرزمین کرد.
احمد مولایی؛ روایتی از زندگی، خدمت و شهادت
زندگی سرهنگ شهید احمد مولایی، روایت مردی است که از آبدانان برخاست، در دهلران رشد کرد، در مسیر علم و دانش گام برداشت و سالهای جوانی خود را در مرزهای کشور سپری کرد تا سرانجام در راه انجام وظیفه به آرزوی دیرینه خود رسید.
او رفت، اما خاطره لبخندهایش باقی ماند؛ رفت، اما مهربانیاش در قلب خانواده و دوستانش زنده است. مهراد و شهرزاد میتوانند به پدری افتخار کنند که سالهای زندگی خود را در راه خدمت به مردم و پاسداری از میهن سپری کرد.
نام احمد مولایی برای خانوادهاش یادآور پدری مهربان، برای دوستانش یادآور رفیقی خندهرو و امین، برای همرزمانش یادآور فرماندهای مسئولیتپذیر و برای مردم یادآور مرزبانی فداکار است.
آمد تا خدمت کند، ماند تا از مرز پاسداری کند و رفت تا نامش برای همیشه در یادها جاودانه بماند.
یادش گرامی و نامش جاودان؛ روح بلندش قرین رحمت الهی باد.
انتهای پیام/