آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۳۴۵۹۱
۱۴:۱۶

۱۴۰۵/۰۸/۰۹
خاطره خودنوشت شهید ابراهیم باقری زاده قسمت «۱»

برق اسلحه و بازگشت معجزه‌آسا از دل خطر

شهید ابراهیم باقری زاده در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «وسط میدان بودیم که دیدیم دو بار بند را محکم کشیدند (رمز بین ما این بود که اگر دو بار بند را کشیدند اتفاقی رخ داده و برگردید عقب) ما سریع به عقب آمدیم و برادران تامین دست گذاشتند پشت ما و آهسته گفتند بدوید و ما جریان را نمی‌دانستیم و دویدیم...» قسمت اول خاطره این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.


سجده شکر در جبهه

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «ابراهیم باقری‌زاده» یکم فروردین سال ۱۳۳۷ در شهرستان کازرون دیده به جهان گشود. در هفت سالگی راهی مدرسه شد و دوران تحصیل در مدرسه مجتهد ادب و هنرستان دکتر شریعتی تا اخذ مدرک دیپلم گذراند. در دوران جریانات انقلاب اسلامی به جرم فعالیت و شرکت در راهپیمائی‌های علیه حکومت ستمشاهی به زندان افتاد. پس از پیروزی انقلاب عضو بسیج شد. در روز‌های جنگ تحمیلی راهی جبهه شد و سرانجام ۱۹ دی سال ۱۳۶۵ در شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای بهشت زهرا شهرستان کازرون به خاک سپرده شد.

متن خاطره: قسمت «۱»

یک شب جلو رفتیم و تأمین گذاشتیم و موقعی که وارد میدان شدیم، یک بند از اول میدان به دست یک نفر دادیم و ما دو نفر وارد میدان شدیم، خوب که جلو رفتیم حدود وسط میدان بودیم که دیدیم دو بار بند را محکم کشیدند (رمز بین ما این بود که اگر دو بار بند را کشیدند اتفاقی رخ داده و برگردید عقب) ما سریع به عقب آمدیم و برادران تامین دست گذاشتند پشت ما و آهسته گفتند بدوید و ما جریان را نمی‌دانستیم و دویدیم یک مقدار که از دشمن دور شدیم پشت یک تپه نشستیم و گفتم که جریان چه بود؟

گفت: موقعی که در میدان بودید، اسلحه یکی از شما برق زد و سنگر کمین دشمن متوجه قسمت شما شد و دو نفر بلند شدند و با حالت هجومی به طرف شما آمدند و ما خیلی ترسیدیم، گفتیم دیگر اسیر خواهند شد و می‌گفت: وقتی دیدیم بعثی‌ها دارند به طرف شما می‌آیند گریه می‌کردیم و خدا خدا و سرمان را می‌زدیم به زمین و دعا می‌کردیم: همین طور که دست به دعا برداشته بودیم، دیدیم خود به خود آن دو نفر برگشتند و دیگر نفهمیدیم چه شد که شما عقب آمدید و جای شکرش باقی است و سجده‌ی شکر را به جا آوردیم.

انتهای متن/


گزارش خطا

ارسال نظر
تازه‌ها
طراحی و تولید: ایران سامانه