شهید ابراهیم باقری زاده

شهید ابراهیم باقری زاده در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «قرار بود یک منطقه‌ای شناسایی شود و چند نفر برای این کار انتخاب شدند و یک نفر از افراد بومی که قبلاً شناخت روی او داشتیم قرار شد ما را جلو ببرد؛ مقداری که جلو رفتیم و قرار بود ما را به یک منطقه برساند، حدود ۲ ساعت طول کشید بعد که ما را آن جا رساند دیدیم همان منطقه‌ی مورد نظر است.» قسمت پنجم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

شهید ابراهیم باقری زاده در دفتر خاطرات خود می‌نویسد:«خاطره و تجربه دیگر این که باید فقط متکی به خدا باشیم؛ نه این که بگوئیم ما شجاع هستیم و چندین مرتبه که پشت دشمن رفتیم، مغرور بشویم و خلاصه فکر کنیم که چیزی هستیم یا از خودمان بوده است...» قسمت چهارم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

شهید ابراهیم باقری زاده در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «در عملیات رمضان با بعثی‌ها درگیر شدیم، دو نفر از ما زخمی شدند و عقب آمدیم. صبح زود رفتیم برای آوردن چهار نفر از نیرو‌های باقی مانده در منطقه‌ی دشمن؛ جلو رفتیم دیدم دو نفر از آنها می‌آیند، گفتیم دو نفر دیگر چطور شدند؟...» قسمت سوم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

شهید ابراهیم باقری زاده در دفتر خاطرات خود می‌نویسد:«یک شب دیگری ما بلند شدیم و حدود ساعت ۳ بود که جلو رفتیم، چون می‌دانستیم هر صبح دشمن نیرو‌های خود را با آیفا به عقب می‌کشد و شب دوباره جلو می‌آورد و ما از همین استفاده کرده و بعد از این که آیفا آمد و نیرو‌ها را عقب برد، ما جلو رفتیم و از کمین عبور کرده و وارد میدان شدیم...» قسمت دوم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

شهید ابراهیم باقری زاده در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «وسط میدان بودیم که دیدیم دو بار بند را محکم کشیدند (رمز بین ما این بود که اگر دو بار بند را کشیدند اتفاقی رخ داده و برگردید عقب) ما سریع به عقب آمدیم و برادران تامین دست گذاشتند پشت ما و آهسته گفتند بدوید و ما جریان را نمی‌دانستیم و دویدیم...» قسمت اول خاطره این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

شهید ابراهیم باقری زاده در فروردین سال 1337 در کازرون به دنیا آمد و در دی ماه 1365 به شهادت رسید.